Grensverleggend:Een blij weeskind en een blije hond, wat wil ik nog meer'

over de grens: Cobi de Bonte
leeftijd: 57
woonplaats: Bant
momenteel in: Ubuntu in Kaapstad, Zuid-Afrika
sinds: 2001
aflevering: 23


Oud-Bantenaar Cobi de Bonte werkt in een buurthuis in een krottenwijk van Kaapstad.

s Avonds word ik gebeld. Een hond heeft een ongeluk gehad. Het oog is uit de kas, zijn been gebroken en of ik daar wat aan kan doen. De hond is van een weesjongen met hiv en de beller vind dat reden genoeg om de hond te behandelen. Het kind had de hond gekregen van zijn moeder.

Het is donker en ik weet niet waar een dierenziekenhuis is. Ik kijk op de kaart en ik pleeg een telefoontje en omdat het al donker is en ik weg niet ken, besluit ik om s morgens eerst naar de hond te kijken. Misschien heeft hij wel inwendige kneuzingen en is hij overleden.

s Morgens is de hond nog in leven, wakker, zijn oog hangt voor de oogkas, maar lopen valt mee. Ik heb een metgezel en we gaan op weg naar Khayelitsha waar het ziekenhuis is. Op de kaart kunnen we het vinden, maar in Khayelitsha niet. We kunnen beiden niet kaart lezen. Er is nog een ziekenhuis in Crossroads, naast het politiebureau. Als we daar komen blijkt de informatie niet te kloppen, we moeten naar Philippi.

Dat klopt ook en de hond wordt liefdevol opgenomen in het ziekenhuis. Er afgesproken dat hij gratis behandeld gaat worden. De volgende dag krijg ik een telefoontje met de kosten van behandeling, 700 rand (70 euro) voor verwijderen van het oog, herstellen van de dislocatie in de heup en een sterilisatie. Ik leg opnieuw uit dat we dat niet kunnen betalen.

De volgende dag wordt er weer gebeld, maar dan ben ik niet aardig meer. Ik vertel dat als ze de hond niet gratis willen helpen, ik de hond kom halen. Dat wil het ziekenhuis niet en de hond wordt geholpen. Na een week krijg ik een telefoontje dat ik hem kan halen.

Ik breng hem terug naar zijn baasje. Als ik een paar dagen later kom om een foto te maken komt de hond blij naar me toe. Een blij weeskind en een blije hond, wat wil ik nog meer.